برايش خطر داشته باشد به همين جهت نمازهايش را به همان حال خوانده است ، بعداً مىفهمد كه ترس او بىمورد بوده ، در اين صورت نمازهايى كه خوانده چه حكمى دارد ؟ ج . اگر خوف او عقلايى بوده و هيچ راه اطمينان‌بخشى نداشته ، نماز او محكوم به صحت است و احوط اعاده است . 1506 . مريضى كه مىتواند تخت خود را به سمت قبله برگرداند ولى اين كار براى او مشقت دارد ، آيا لازم است اين كار را انجام دهد يا خير ؟ ج . اگر مشقّتِ قابل تحمّل باشد بايد به سمت قبله نماز بخواند . 1507 . شخصى در اثر بيمارى ، توانايى نشستن و سر پا ايستادن را ندارد ، يعنى همواره به رو مىخوابد ، وظيفه او در نماز از حيث رو به قبله بودن چيست ؟ ج . اگر مىتواند بايد به پهلوى راست بخوابد و اگر نمىتواند بنابر احوط به پهلوى چپ بخوابد ؛ و اگر آن هم ممكن نيست به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد و اگر آن هم ممكن نيست به هر صورتى كه ممكن است نماز بخواند ، ولى تا حد امكان طورى باشد كه نزديك‌تر به نماز كسى كه به طورى عادى نماز مىخواند باشد و گرنه بايد نزديك‌تر به نماز كسى كه ايستاده نماز نمىخواند ، با رعايت مراتبى كه ذكر شد ، باشد . نماز خواندن شخص معيوب بر خلاف جهت قبله 1508 . سر شخصى بر اثر بيمارى به طور كامل معكوس شده و صورتش به پشت برگشته است . وظيفه او هنگام نماز در مورد رو به قبله بودن چيست ؟ ج . اگر با عدم عسر و سختى ، تمكّن دارد كه صورت و بدنش را با هم رو به قبله كند ، احتياطاً با رعايت قبله نماز بخواند و در غير اين صورت بدن بايد رو به قبله باشد و آن مقدّم بر صورت است .